„Perski nie gryzie” w Muzeum Azji i Pacyfiku

18 kwietnia 2017 w → Muzeum Azji i Pacyfiku odbył się wieczorek autorski związany z premierą mojej książki „Perski nie gryzie”. Mimo terminu, który wypadał zaraz po Wielkanocy, na spotkaniu zjawiło się kilkadziesiąt osób.

Wieczorek zainaugurowała Karolina Krzywicka z Muzeum Azji i Pacyfiku. Następnie głos przejęła Katarzyna Javaheri-Szpak, czyli autorka tej strony 🙂


Spotkanie podzielone było na dwie części. W trakcie pierwszej miała miejsce prezentacja mojej książki, a także → Wydawnictwa Edgard i serii „…nie gryzie” oraz informacji o języku perskim. W przerwie zorganizowaliśmy konkurs, w którym można było zdobyć egzemplarze „Perski nie gryzie” oraz egzemplarz „Współczesnego słownika persko-polskiego”. Druga część przeznaczona została na krótkie warsztaty językowe. Uczestnicy otrzymali mini-rozmówki (które można pobrać → tutaj).

W trakcie spotkania, na stoisku Wydawnictwa Edgard można było kupić podręczniki do nauki języków orientalnych, w tym oczywiście „Perski nie gryzie”. Jak dowiedzieliśmy się, hitem wśród języków orientalnych jest język koreański. Może perski ma szansę go zdeklasować?


Najważniejsze zagadnienia poruszone na spotkaniu

فارسی گاز نمی گیرد


Język perski i arabski mają niewiele wspólnego!

język perski

rodzina indoeuropejska

podrodzina irańska

tak jak np. język angielski czy język polski

język arabski

rodzina afroazjatycka

podrodzina semicka

tak jak np. język hebrajski czy język maltański


Informacje o piśmie persko-arabskim

Pismo arabskie:

  • 28 liter (18 podstawowych znaków z różnym rozmieszczeniem kropek)
  • wywodzi się z pisma aramejskiego
  • najstarsze zabytki pochodzą z IV w n.e.
  • nie ma rozróżnienia na małe i wielkie litery
  • jest zapisywane od strony prawej do lewej

Pismo persko-arabskie

  • 32 litery (28 + 4 dodatkowe)
  • niektóre litery czytane są inaczej niż w j. arabskim

 

7 perskich liter ma dwie formy, 25 liter ma cztery formy.

Za czasów szacha Pahlawiego podjęto nieudane próby zmiany pisma perskiego na łacińskie (za przykładem Turcji 1929 r.).

Język tadżycki – тоҷикӣ (wariant perskiego) – zapisywany jest zmodyfikowaną cyrylicą (od 1940 r.).

Języki judeo-perskie (głównie dialekty perskiego) – zapisywane pismem hebrajskim, ich zenit przypada na XIV-XVII w.


Trudności w nauce perskiego 

Kat. IV w rankingu trudności języków Foreign Service Institute (FSI) działającym przy Departamencie Stanu USA.

Osoba anglojęzyczna potrzebuje 44 tygodni, by się go nauczyć (w tej samej kategorii znajduje się język polski).

Więcej o trudnościach w moim artykule na → Woofla.pl


Za zdjęcia serdecznie dziękuję Magdzie Sikorskiej.